Het einde….

“de angst van de witte bladzijde”, 9 maanden NIET geschreven, ’t is goed zo…..

Na mijn laatst geschreven stuk op het blog, zakte ik 9 maanden in een inspiratieloos moeras.
Een blokkade in mij zorgde ervoor dat ik niet in staat was om iets fatsoenlijks op papier te zetten.
Globaal wist ik wat ik wilde gaan schrijven. Sterker nog, alle gedachten de deel van mij uitmaakten zaten in mijn hoofd, maar hoe diep ik zonk in mijn geest, de juiste woorden leken onvindbaar.

De ingrijpende gebeurtenis rondom Jannes, is een gebeurtenis die uitstijgt boven het patroon van gebruikelijke menselijke ervaringen en die mij compleet uit evenwicht hebben gebracht.
Het bijhouden van het blog heeft zeker geholpen, zo mocht iedereen meelezen, meeleven en zelfs meelijden wat Jannes en ons gezin overkwam, vele duizenden reacties ontvangen. Hartverwarmend.
Ik heb jullie allen nooit gespaard met wat ik opschreef, Jannes verdiende een eerlijk verhaal.
Na het overlijden van Jannes verloor ik een deel van mijn identiteit, omdat het beschermen en opvoeden van mijn manneke toch hoorde bij het mama zijn. Die vreselijke leegte, totale onmacht, de boosheid en uiteenlopende gevoelens komen op onverwachte momenten om de hoek kijken. Alle verwachtingen en dromen voor de toekomst waren in 1 klap verloren gegaan toen Jannes kwam te overlijden, ik heb jullie meegenomen en een kijkje gegeven in mijn/ons leven.

Pat en ik vinden het heerlijk om met de jongens op pad te gaan. Wat kunnen we ze nog meer bieden dan een fijn, veilig en liefdevol huis, een huis waar we lachen, stoeien, huilen en open en klaar staan voor elkaar wanneer we het nodig hebben, er zullen altijd dagen of nachten zijn waarin wij extra gespannen zijn, dagen waarop we vaker moeten huilen, het getob en de slapeloze nachten, dit alles om het gemis van ons mooie manneke, ons vriendje.
Jannes heeft ons allen sterk met elkaar verbonden. Dit mogen we nooit vergeten.

Het rouwproces is minder heftig aanwezig, maar zekers nog niet voltooid….dit hoeft ook niet, ’t is goed zo, onze focus ligt op de jongens, op ons gezin, op onze toekomst. Jannes zal altijd deel uitmaken van mijn prachtige gezin, zijn aanwezigheid is voelbaar, vanaf een zijrivier vaart hij met ons mee, af en toe maakt hij de overtocht en is hij in alle aanwezigheid bij mij.

Vandaag heb ik definitief besloten om te stoppen met het blog.
Veel dank voor jullie betrokkenheid en steun in de afgelopen jaren, het gaat jullie allen goed.

Dikke kus,
Moniek
Trotse mama van Siep, Jannes* en Loek.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Advertenties

Over patrickslutter

Ik ben de trotse mama van Siep en Jannes*. Tijdens het ziekbed van ons dappere ventje Jannes heb ik een weblog bijgehouden en tot op heden kan ik hier nog geen afstand van doen. Jannes is overleden aan de gevolgen van een Medulloblastoom graad IV, hersenkanker met uitzaaiingen in het centrale zenuwstelsel.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

16 reacties op Het einde….

  1. Renate Bannink zegt:

    Prachtig omschreven en ik heb diep respect voor jullie wat een kanjers zijn jullie! !!
    Dikke kus en knuffel van naatje xxx

  2. Astrid Kolenbrander zegt:

    Jannes kijkt mee en is super trots op xijn mama……op zijn papa en broers….kan niet anders! Diep respect voor jouw mooie woorden en eerbetoon aan jullie Jannes die nooit zal worden vergeten……♡

  3. Babs zegt:

    Dikke knuf voor jullie! X

  4. sandra arentsen-nibbelink zegt:

    het is goed zo……………………..jullie zijn en blijven kanjers en Jannes word NOOIT vergeten xxx liefs van Sandra

  5. Susan Daams zegt:

    Bedankt dat je ons op de hoogte hebt gehouden van hoe het met Jannes en jullie ging. Daarmee hebben jullie bij mij, en vast bij velen, een speciaal plekje gekregen. Ook ik zal Jannes nooit vergeten. Ik wens jullie heel veel geluk met elkaar!

  6. Nicolette Nolten zegt:

    Bedankt voor je mooie, ontroerende,pijnlijke,verdrietige en blije verhalen Moniek. Het was soms niet te bevatten.Ik wens jullie heel veel geluk en liefde en vooral gezondheid toe, want dat is toch het allerbelangrijkste. Liefs Nicolette.

  7. fam hengefeld zegt:

    Lieve Familie We wensen jullie vanuit ons hart heel veel liefde toe. We hebben jullie leren kennen als een sterk hecht gezin. En we zijn trots dat we daar een klein stukje van mee mogen maken.
    Ik zal Jannes zijn opmerking nooit vergeten toe hij terug was uit het ziekenhuis, en ik taart kwam brengen “nee nu kan niet want ik ga croissaintjes eten bij bakker.” lieve groeten fam hengefeld

  8. willie zegt:

    Bedankt dat je het met ons wil delen,Jannes heeft een plekje bij jullie en vele anderen,en dat blijft zo.
    Af en toe kom ik op het kerkhof in Gaanderen en zie dat kleine manneke,die van jullie een mooi plekje heeft gekregen.
    Heel veel sterkte voor jullie,en probeer te genieten van jou jongens.

  9. teun de Wit zegt:

    respect sterkte met het proces

  10. Inge zegt:

    Wens jullie alle alle goeds toe met je prachtige gezin…
    Jannes zal altijd bij jullie zijn…Bedankt voor het mee mogen leven en kijken in het leven van jullie bijzondere manneke

    Veel liefs en alle goeds

  11. h.arendsen zegt:

    bedankt voor al je blogs met je vele mooie woorden.Knap hoor.
    Harry en Marian.

  12. Desiree Wigman zegt:

    Het is helemaal goed zo. Bedankt dat je ons deelgenoot maakte. Wij zullen Jannes echt nooit vergeten! Liefs van Desiree

  13. petr zegt:

    lieve monique ik wens je het allerbeste en geniet van alles xxx petra pastoors

  14. joke aalbers zegt:

    Lieve Monique en je mannen, Ik heb vandaag je blog nog eens gelezen en wat heb ik een bewondering voor je ,dat je het zo hebt kunnen schrijven.
    Ik denk af en toe er ook nog wel aan en vooral als ik je weer gezien heb.
    Heel veel respect voor jullie gezin ,hoe jullie de draad weer opgepakt hebben en weer kunnen genieten van de normale dingen.
    Maar Jannes blijft een plekje in mijn hart innemen.
    Wens jullie een hele goede toekomst !!!
    liefs. Joke.

  15. Roy zegt:

    Voor altijd hebben jullie een plek in mijn hart veroverd…

    Veel sterkte en geluk in de toekomst.
    Zomaar een vader uit Hilversum.

  16. daantje zegt:

    Lieve moniek, bedankt voor je mooie
    ontroerende blog, heb vaak met tranen zitten lezen, zal het gaan missen, maar wens je samen met je mannen alle goeds voor de toekomst!! Heel veel liefs, en tot ziens!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s