Eindelijk

’t zit erop, vanaf nu mag ik mij praktijk ondersteuner huisarts oftewel POH noemen. Het was zwaar de afgelopen maanden en weken, vele uren in de studie gestoken, iedere vrij moment van de dag als Loek op bed lag, Siep op school, ieder vrij moment in mijn werkagenda, mijn gewone werkdagen maar dan na 17.00uur studeren tot 23.00uur op de praktijk, daar kon ik veelal het beste doorgaan, alles bij de hand en rust om me heen. Dossier hier inkijken, casus zo beoordelen, hoe zat dit dan ook weer, hoe hangt dit nu alles samen, maar werkelijk het zit erop. Afgelopen donderdag mijn eindpresentatie gehouden, ik heb het opgedragen aan mijn kanjer, voelde me sterk en gesteund door de hele achterban, iedereen sprong bij waar nodig was en dit is een fantastisch gevoel. Zonder familie en vrienden was dit doel niet haalbaar geweest, menige traan gelaten, menige uitbarstig (sorry Pat) als ik erdoor heen zat, zelfmedelijden, oververmoeidheid was de grootste oorzaak, maar nu…..’t zit erop. Donderdag 1 maart is de diploma-uitreiking. Ben supertrots op mezelf.  Afgelopen donderdag kwam ik ’s avonds laat thuis, eerst met de studiegroep uit eten geweest, we hebben het gevierd, maar eenmaal thuis drong alles pas tot me door, plots voelde ik me beroerd, misselijk, grieperig en een dikke keel, alles kwam eruit, veel verdriet, maar in de armen van Pat ff heerlijk uitgejankt, 2 jaar alles gegeven, maar ook 2 jaar verder zonder Jannes, de tijd van de studie is voorbijgevlogen, dus ook de tijd zonder m’n vriendje. Nu vraag ik me af, hoe heb ik dit gedaan. Telkens stelde ik mezelf de vraag kan dit nu wel, ‘k had natuurlijk 1 jaar uitstel na het overlijden van Jannes, maar is een jaar niet tekort. Gelukkig zei de Peter, m’n psycholoog tegen mij: ‘wat houd je nu tegen Moniek, ik zei het verdriet…., waarop Peter me liet inzien, dat ik over 2-3, maar zeker ook nog over 10 jaar verdriet zo hebben over Jannes, ik had levenslang”, en dit is zo, ondanks het vele studeren, probeerde ik dagelijks tijd vrij te maken voor de jongens. De avonduren stonden in het teken van de studie of de weekenden ’s ochtends heel vroeg, ook Wim gaf me de ruimte om studie-uren in te blokken in mijn werkagenda, zelfs had ik ruimte om mijn verdriet rondom Jannes toe te laten, na een flinke huilpartij, kreeg ik altijd een enorme boost, het was er weer uit. Huilen lucht op bij mij, gelukkig kan ik makkelijk huilen, ik houd niets tegen, maar het zit erop, ik kan het niet vaak genoeg herhalen. Vanochtend was ik zoekende, moet echt weer in het ritme komen van voorheen, wat zal ik eens gaan doen, maar de meiden al gesmst dat ik nu weer tijd heb om de sociale contacten te onderhouden, stappen, eten, bioscoopje, samen met Loes koffie en taart eten bij V&D, shoppen met ma, verjaardagen, verder werken aan het boek van Jannes, ach genoeg te doen nog.

Siep heeft nu een weekje vakantie en ook zijn weekje staat behoorlijk vol gepland. Logeren, treinendag, spelen met vriendjes, bij opa en oma op zolder met de Lego. Loek hobbelt met ons mee en doet het super. Eind van de maand is het manneke alweer 8 maanden en ja….. hij kruipt, in 1 week tijd maakte meneer zo’n gigantische sprong dat het bijna niet bij te benen is, volgens hem zelf ook niet, want helaas de nachten worden sinds een week 2-3 keer ’s nachts onderbroken, van de buik op de rug, over dwars in bed, met de armen door de spijltjes van het ledikant, meneer is duidelijk de kluts kwijt, maar hij houdt goeie zin, vrolijk en kraait van plezier. Ik zie dit ook maar weer als een fase en die nachtelijke onderbrekingen….., ach dit is niets vergelijken met 3 jaar terug, niet zeuren Moniek, toen werd ik om de 2uur gewekt voor de controles en wisselliggingen van Janni, appeltje-eitje dit zo van Loek.

Volgende week gaan Pat en ik ff met z’n 2-en weg, uitwaaien op het strand van Renesse, de plek die heel bijzonder is voor ons. Janni op het strand.

Jannes strand Renesse

Zo even weer bijgeschreven, een klein manneke is wakker geworden, dus de plicht roept, hupakee….etenstijd.

Fijne carnaval en degene die vrij zijn aankomende week, heerlijk dagen.

Advertenties

Over patrickslutter

Ik ben de trotse mama van Siep en Jannes*. Tijdens het ziekbed van ons dappere ventje Jannes heb ik een weblog bijgehouden en tot op heden kan ik hier nog geen afstand van doen. Jannes is overleden aan de gevolgen van een Medulloblastoom graad IV, hersenkanker met uitzaaiingen in het centrale zenuwstelsel.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

19 reacties op Eindelijk

  1. Susan Daams zegt:

    Gefeliciteerd met het behalen van je diloma! Geweldig gedaan. Je bent zelf ook een grote kanjer!!

    Fijn om te lezen hoe goed het gaat met Loek.

    Geniet van jullie weekendje weg.

  2. Anja vriezen zegt:

    Gefeliciteerd met het behalen van je diploma.
    Een geweldige prestatie daar mag je echt TROTS op zijn.

    Groetjes Anja

  3. Hermien zegt:

    Gefeliciteerd Moniek!! Ik ben trots op je!!
    Liefs van mien.

  4. Desiree zegt:

    Hoi Monique, bedankt weer voor je verhaal! Wens jullie heel veel mooie momenten in Renesse.

  5. Daantje zegt:

    Van Harte Gefeliciteerd!!! Super gedaan!!!
    Heel veel groetjes van Monique

  6. Renée zegt:

    Lieve moniek,
    Nog altijd spiek ik even op je blog! Wat ontzettend knap van je dat je je diploma behaald hebt! Super!
    Een warme groet uit Nijmegen voor jullie allemaal!
    Renée (q2zee inmiddels 🙂

  7. bianca zegt:

    lieve fam van harte meid met het halen van je diploma super knap alleen maar respect voor jullie en zoals altijd wat een mooie woorden en jullie kanjer zal nooit worden vergeten liefs patrick bianca patrick jr en sem

  8. Tebbens zegt:

    dikke kus uit baak

  9. Tamara zegt:

    Super gedaan, gefeliciteerd!! Geniet van je welverdiende vakantie.
    Liefs Tamara

  10. loes zegt:

    you did it girl!!!! super trots op je!
    kus Loes

  11. Jolanda van Dinteren zegt:

    Ontzettend knap van je Moniek! Je mag terecht zeer trots op jezelf zijn! Echt heel goed!! Je hebt het gewoon verdiend. En die ontlading daarna over Jannes, heel begrijpelijk. Vind het ook een hele mooie foto van hem daar op het strand. ontroerende foto……
    geniet van jullie weekendje samen.
    liefs,
    Jolanda van Dinteren

  12. feliciteerd Moniek super gedaan.

  13. feliciteerd Moniek Super gedaan

  14. Sonja Kroes zegt:

    van harte gefeliciteerd met het behalen van je diploma!
    Je bent een Topper!
    Nu even rust en genieten.

  15. Annie cojo-pardijs. zegt:

    Moniek,
    van harte gefeliciteerd met je behaalde diploma. een mens kan heel sterk zijn en dat heb jij bewezen. Nu even alles van je afzetten en heerlijk genieten en bijkomen in Renesse.

    groet AnnieCojo.

  16. inge zegt:

    Wat vind ik het knap!!!Echt super gedaan…gefeliciteerd!!!
    Geniet van het strand van Renesse….

    Liefs

  17. marietje zegt:

    gefeliciteerd met het behalen van je diploma en geniet maar lekker op het strand van rennesse liefs marietje

  18. Martin zegt:

    Goed gedaan!!

  19. Marieke zegt:

    Hallo Moniek,

    Ik heb heel veel bewondering voor jou en de rest van je gezin. Wat heb je moeten knokken en nog steeds knok je. Maar je bent echt super sterk. Nu heb je je diploma binnen. Super!
    Het zal vreemd zijn nu je klaar bent met je studie…Heb je eindelijk weer eens tijd over in plaats van altijd tijd tekort.
    Ik hoop dat jullie het fijn hebben gehad in Renesse.
    Groetjes Marieke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s